Hooioppers bij de kerk van Leefdaal

De schilder

Edouard Huberti werd in Brussel geboren op 6 januari 1818 en overleed er op 22 juni 1880. Zijn ouders ontdekten zijn aanleg voor de tekenkunst en de muziek op erg jonge leeftijd. Zij stimuleerden gelukkig deze talenten van de timide jongeman.

Zijn aspiraties richtten zich aanvankelijk op de bouwkunst. Hij studeerde aan de Antwerpse academie en behaalde er een belangrijke prijs. Een architectenloopbaan bekoorde hem blijkbaar toch niet. De studies kwamen gelukkig ten goede voor de ontplooiing van zijn tekentalent. Zij scherpten zijn gevoel voor lijn en vorm aan. De jongeman richtte zich vlug op een andere kunst: de muziek. Hij trok naar Parijs om zich te bekwamen in de zang. Even later koos hij opnieuw in Brussel voor de viool. Hij werd muziekleraar en koordirigent in zijn geboortestad.

Aangespoord door de vier jaar oudere Théodore Fourmois, een belangrijke landschapschilder, ging Huberti zich na zijn veertigste toeleggen op het schilderen van natuurtafereeltjes. Vanaf 1860 nam hij deel aan tentoonstellingen. Hij verwierf vlug een stevige reputatie als schilder van sfeervolle, poëtische landschappen. Vanaf 1868 werkte hij vooral in Tervuren en omgeving. Men noemde hem later de peetvader, “le père spirituel”, van de openluchtschilders van de schildersschool van Tervuren.

Het schilderij

Hooioppers te Leefdaal (Edouard Huberti circa 1860)

Het werk is technisch een olieverfschilderij op paneel, 32 cm x 24 cm groot, dat waarschijnlijk rond 1860 ontstond. Op de achtergrond ziet men de silhouet van de kerk van Leefdaal gezien vanuit het zuiden. Het gebouw is duidelijk herkenbaar. Sinds 1860 onderging het uitwendig geen fundamentele wijzigingen. Op de voorgrond staan bomen. Misschien was het een vrijheid die de kunstenaar zich veroorloofde. Noodzakelijk is dat niet. In plaats van de latere wildgroei van grafmonumenten die velen onder ons nog hebben gekend was het kerkhof vroeger bijna zeker begroeid met bomen en gras. Met het maaisel kunnen de hooioppers zijn opgezet. De bomen, het hooi en de bloemen op de voorgrond maakten dan een integrerend deel uit van het kerkhof. In die optiek is het te begrijpen dat de omheiningmuur, die ongetwijfeld in 1860 al bestond, niet zichtbaar is.

Huberti werd een “romanticus of poëtische realist” genoemd. Vele van zijn schilderijen zijn eenvoudig en waarheidsgetrouw, maar stralen ook een dichterlijk geladen sfeer uit. Het schilderij “Hooioppers” is een fraai voorbeeld van Huberti’s kunst. Het landelijke Leefdaal diende sporadisch als werkveld van de schilders van de school van Tervuren. Ook op een werk van Jules Montigny (1840-1889) duikt de kerktoren van Leefdaal op. Het schilderij is in het bezit van het gezin Pierre Hilven – De Beer in Duisburg.

Bibliografie

  •  De Vilder, H. en Wijnants, M, De school van Tervuren, uitgave van de VZW De vrienden van de school van Tervuren, 2000;
  • De Vilder, H, Edouard Huberti (1818-1880) aan de eer, brochure uitgegeven ter gelegenheid van de tentoonstelling georganiseerd door de VZW De vrienden van de school van Tervuren, van 27 maart tot 27 september 2010 in het Hof van Melijn in Tervuren.

Willy Brumagne (met dank aan Robert Van Beukenhout en Angèle Vanderperren)

Dit artikel is geplaatst in Geschiedenis. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.